“Бизларни … тушунишмайди…”

Бойсунқур

Бугун мутаффаккир шоир Рауф Парфининг туғилган куни. “Бир шоир ҳақида мақола ёзиш, унинг туғилган кунига эътибор бериш шартмикан, ўзи шундоқ ҳам бутун Ўзбекистонни шоир босиб кетган. Одам шоирлардан безиб кетди”, дерсиз. Ҳақ гап. Ўзбекистонда шеър ёзадиганлар кўпчиликни ташкил этади, қизиқ ҳолат. Таҳлил қилишга арзигулик мавзу. Нега Ўзбекистонда ушбу сўзбозлик санъатига қаттиқ қизиқишади?

1850 йилларда Фарғона водийсига сафар қилган академик Миддендорф ёзади:” Сартлар онггида эзгуликка рағбат сезилиб туради, шунингдек, уларнинг қалбида латиф поэтик нафосатни илғаб олиш мумкин. Мен уларда ҳам катта бир иллатлатлар йўқ демоқчи эмасман. Аммо бу камчиликлар уларнинг яхши сифатлари олдида кўринмай кетади.” Continue reading

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on LinkedIn

ЎЗБЕК ХАЛҚ ЎЛАНЛАРИДА ЭПИТЕТ

imagesG312NH3XШаҳодатбону ИМОМНАЗАРОВА
ЎзР ФА Алишер Навоий номидаги
Тил ва адабиёт институти кичик илмий ходими

Халқимиз орасида қадимдан ижро этиб келинган ўланларнинг маънавий-маданий тараққиётимизда муҳим ўрин тутиши ва бадиий-эстетик аҳамияти уларнинг матнида қўлланилган поэтик воситаларнинг ўзига хослиги билан ҳам белгиланади. Ҳозиржавоблик, сўзамоллик, чечанлик ва фикрий теранликка асосланган ўлан ижрочилари томонидан халқ лирикасига хос анъаналар ҳамда ўзининг бадиий салоҳиятидан келиб чиқиб ишлатилган ҳар бир сўз ёки бирикма матнда муайян поэтик маъно ифодалашга хизмат қилиши билан ажралиб туради. Continue reading

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on LinkedIn